Bir kitapta okumuştum “insan sadece yaptıklarından pişman olmalı yapamadıklarından değil.” Ben kurduğum hayallere kavuşmak için attığım hiç bir adımdan pişmanlık duymuyorum. Duymayacağım da sonunda üzüleceğimi bilsem de bu böyle olacak. Çünkü yapamadığın cesaret edemediğin her hayalin ömür boyu peşinden gelir ve her tökezlediğin de, her mutsuz olduğun da, o hayal senin acaban olur. O ‘acaba’
lar zamanla ‘keşke’ lere dönüşür. Yani ben yapamadıklarımdan pişmanlık duymaktansa yaptıklarımdan pişman olmayı tercih ederim. Naçizane
Okuduğum kitaplardan birinde şöyle bir cümle geçiyordu; “Hayalindeki begonyalar, sardunyalar yoksa eğer evinde, sen dikmediğin için. Latif müzik sesleri yükselmiyorsa eğer bir odadan, sen açmadığın için. Kurabiye kokmuyorsa eğer mutfak sen yapmadığın için.''
“ Sonradan kör olan aşık unutamaz
Daha önce gördüğü değerli hazineyi.
Eşsiz güzellikte bir kadın göster bana,
Ancak vesile olur anımsatmaya
Kimin ondan da güzel olduğunu.
Öğretemezsin bana unutmayı.”