Bu umutsuz karanlıktan nasıl kurtulur bu insan? Kurtulur mu? Çektiği sonsuz acılar, işlediği yanlışın kefareti sayılmasın mı? Kendini denetleyenler için umut kapıları sonsuzca açıktır. Yeryüzü dolusu yanlışa, yeryüzü dolusu bağış vaat ediliyor. Ne var ki, kendine getirmek için çok sarsmak gerek bu insanı. Dengesini yeniden bulduruncaya değin sarsmak gerek. Bir kez kendine gelip de o bir adı yürekten andı mı, yeniden aydınlığa döndürülecektir yüzü. O zaman, yeniden, umabilme yeteneğini kazanacaktır. Umutlu oldukça da, umduğu verilecektir ona.