ƨəᴎol
@senol1
sık kitap okuduğumu söyleyemem.
56 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Seni Halk Adına Ölüme Mahkum Ediyorum kitabından sonra Mitka'nın bu kitabı çok akıcı değildi benim için. Kitap Mitka'nın eşi Dimirt'ın mücadele öyküsünü anlatıyor. Saygı duyulacak direngen bir öykü.
Bulgar devrimcilere selam olsun.
Reklam
Kitap özgün değerlendirmeler ve önemli bilgiler sunuyor. Yeni Cumhuriyet rejiminin, Sünni-Müslüman ve Türk olmayan toplulukları nasıl kimliksizleştirmeye çalıştığını ve bu kesimlerin yaşadığı haksızlıkları ele alıyor. Özellikle ilgimi çeken bölüm, Şeyh Sait İsyanı bağlamında Hıristiyanlar, Aleviler ve Çerkesler arasındaki yakınlaşmaya dair anlatımlar oldu. Yazar, Şeyh Sait hareketini yalnızca Kürtler için değil; aynı zamanda inkâr edilen, yok sayılan ve baskıya uğrayan farklı milletler ve inançlar için de eşitlik arayışının bir umudu olarak değerlendiriyor.
Kitap değerli bilgiler içeriyor; ancak böylesine iddialı bir başlık, daha kapsamlı araştırmalar ve güçlü belgelerle desteklenmeyi gerektiriyor. Tarihi bilgilerin belgelerle teyit edilmesi konusunda zayıf kalması, içeriklerin ve iddiaların gücünü sınırlıyor. Yine de eksikliklerine rağmen okunmaya değer bir eser.
Figen Yüksekdağ sosyalist bir kadın lider. Kobane davası ve Kürt meselesindeki sosyalist tavrı nedeniyle tutuklu. Kobane davasıyla ilgili okuduğum ikinci kitap. İlk önce Günay Kubilay'ın kitabını okumuştum. İki kitapta ortaya çıkan yazarların ne yaptıklarının ve neyle karşı karşı olduklarının bilincinde oldukları... Cesur ve bilinçli duruşlar. Ancak bazı beklentilerimi de karşılamadı açıkçası. Tarihsel bir perspektifle ile savunma yapmalarını bekliyordum. Ama iddialara yanıt ve bir yönüyle polemikçi bir tarzları var. Belki de duruşma akışı bunu gerektiriyordu. Haksızlık yapmak da istemem.
Bulgar ve Sovyet partizan romanlarını çok severim. Yenilgi bir sovyet partizan romanı. Daha geniş detaylı bir kurgu bekliyordum. Ama kitap çok hızlı geçişler yapıyor. Duygu betimlemeleri zayıf. Güçlü yanı ise ideal bir devrimci kişilikten ziyade gerçekçi şekilde zaaflı kişilik özelliklerini çıplak şekilde ortaya seriyor.
Kırmızı Pazartesi, bir toplumun bir cinayeti nasıl izlediğini gösteriyor.
Santiago Nasar hiçbir ilişkisi olmayan bir 'namus' meselesinin kurbanı oluyor.
Toplumun Nasar'ın öldürüleceğini bile bile izlemesi aklıma ülkemiz insanın linç ve kayıtsızlığını getirdi. Bir an aklıma Hrant Dink ve Tahir Elçi geldi. Hatırlıyorsunuz değil mi?
Reklam