Eylül Sular
@senseisept
Bir sonraki hayatında kaplumbağa, diğerinde ise taş olmak isteyen yaşlı bir ruha sahip olan insan ve sonunda kendisi de burada.
10 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
80 yaşına da gelsem hâlâ -özellikle yeni yıl zamanları- tekrar
tekrar okuyacağım ve her seferinde içimde o anlatamayacağım duyguyu tekrar tekrar yeşerten sonunda da beni hüzne boğan çok güzel bir çocuk kitabı, hikayesi :’)
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Her ne kadar “Koralin” de yazsa bu kitap benim için Coraline öncelikle. Herkesin olmasa da çoğu insanın izlediğinde onu rahatlatan bir comfort filmi vardır ve işte Coraline de benim için öyle. Ben Coraline’ın filmini 92838 kez izledikten sonra bir kitabı olduğunu öğrendim ve kitabını aldım. Daha doğrusu almaya çalıştım çünkü almaya çalıştığım dönemde hiçbir yerde ama tam anlamıyla HİÇBİR YERDE baskısı yoktu Coraline’ın. Sonunda İthaki bu baskısını şey ettirdi ve ben de aldım. Kitabın içindeki illüstrasyonlar çok güzel öncelikle. Edebi kısmıysa size kalmış. Bana göre bu kitap, alayım da okuyayım kitabı değil. Bunda kesinlikle filmini defalarca izlememin etkisi vardır tabii lakin eğer filmini izlemeden bu kitabı alıp okusaydım şu an Coraline’ı bu kadar sever miydim hiç bilmiyorum.
Kitap okuyamama ama okumak istediğim dönemde benim kurtarıcım genellikle ya Silber ya da Karanlık Zihinler Serisi oluyor. Bu seriye bir arkadaşım sayesinde başlamıştım, ilk kitabını da ondan okumuştum hatta daha sonra ise yalayıp yuttum hepsini diyebilirim.
!!! SPOILER !!!
Ama bu kitap beni o kadar sinir etti ki, özellikle en sevdiğim karakterin yani Cole’un öyle bol yere ölmesi çok koydu bana. Bayağı zoruma gitti yani, o sırada da tam olarak Declan McKenna’nın Isombard’ını dinliyordum. O şarkıda hıçkıra hıçkıra ağlattı beni bu kitap ya. Çok gereksiz ve boş bir hamleydi bu bana kalırsa. Kendisi hâlâ en sevdiğim serilerden biri kesinlikle ama deli etti kadın beni bu kitapta. Vallahi kendimi zor tutuyorum bu kitaba 2 puan vermemek için.
Kendisini Wristcutters: A Love Story filminden sonra alıp okudum. Belki önce bunu okusaydım daha çok hoşuma giderdi fakat filmini o kadar beğendim ki kitabı bana biraz yavan geldi. Kitap dediğime de bakmayın, bayağı çizgi roman bu.
Eleanor ve Park, benim küçücük telefonumun ekranından pdf olarak okuduğum ilk kitaptı. Bu süreçte zaman zaman annem de gelir bana telefonunu bırak derdi lakin kitap okuyorum diyince biraz yatışırdı. Neyse. Benim en sevdiğim iki müzik grubu var. The Smiths ve Joy Division ve işte bu kitap bana, onları tanıttı. Ben bu kitap sayesinde onları tanıdım, şarkılarını dinledim hatta şu an pek de gurur duymadığım birkaç şeyi de Asleep eşliğinde ağlayarak yaptım. O yüzden Asleep’e The Dark Side of the Eylül derim çünkü o benim, bir zamanlar intihar şarkımdı diyebiliriz. Bu kitap bana birçok anlamda bir sürü ilki yaşattı. Bu okuduğumuz çoğu kitapta var gerçi ama bu kitabın saflığı çok iyi ele aldığını düşünüyorum. Aynı zamanda kendisi sayesinde ben de yıllardır bu saf arayışıma devam ediyorum, etmiyorum da aslında ama anladınız işte. Bu kitap hakkında yorumlarım tamamen bana özel gördüğünüz gibi lakin eğer bu kitabı henüz okumadıysanız ve Rainbow Rowell’ın ismini de az çok duyduysanız bence kesinlikle Eleanor ve Park’a bir şans verebilirsiniz.
