Alice
@sept_22
90 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
BEN: “Matthew, o bıçağı hemen bırak. Elini keseceksin.”
MATTHEW: “Hayır, bırakmayacağım.”
BEN (öfkelenerek): “Evet, bırakacaksın!”
MATTHEW (benden de çok öfkelenerek): “Hayır, bırakmayacağım.”
BEN (yüksek sesle): “Evet, bırakacaksın! Bıçağı hemen bırak!”
MATTHEW: “Hayır!”
Güç savaşının giderek şiddetlendiği bu noktada, “ben” mesajları hakkında okuduklarımı hatırladım. Her “sen” mesajı (sözgelimi, “Elini keseceksin,”) bir “ben” mesajına dönüştürülebilirdi; bu, kişinin kendisi hakkında, suçlama içermeyen bir bildirimdir. Bu nedenle konuşmayı şöyle sürdürdüm:
(Bu kez öfkelenmeden) “Matthew,” dedim, “Seni elinde o keskin bıçakla gördüğümde korkuyorum. Elini kesmenden endişeleniyorum.” Bu noktada Matthew duraksadı, gözlerimin içine baktı ve sakin bir sesle, “Bu senin sorunun,” dedi. Hemen şu karşılığı verdim: “Çok haklısın.
Korkmak gerçekten benim sorunum ve şu anda elinden bıçağı alarak bu sorunu halledeceğim.” Ve bıçağı aldım.
Matthew’un bıçağı kolayca, yani her zamankinin tersine öfkelenmeden, direnmeden ya da gururu kırılmadan vermesi oldukça ilginçti. Bıçağı ondan alıyordum, çünkü endişelenmiştim ve annelik otoritemi bunun için kullanıyordum. Sorun benimdi (ben korkuyordum) ve duygularımın sorumluluğunu üstleniyordum. Daha sonra Matthew’un, gittiği Montessori Anaokulu’nda bir aydır bıçakla elma soyduğunu öğrendim, ama önemli olan bu değildi. Önemli olan benim, “Elini keseceksin,” cümlesinden (Geleceği bildiren kristal kürem mi vardı sanki?), “Bu benim sorunum,” cümlesine geçebilmemdi.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Yakın bir ilişki kurmak ama yine de kendim gibi olmayı sürdürmek istiyorum.
Diğer insanların beni onaylamalarını bu kadar umursamamak istiyorum.
Birikmiş öfkeyi dışarı vurmanın terapik bir değeri yoktur. Böyle bir boşalma -özellikle dışarı vuran kişi için- rahatlama duygusu sağlayabilir ve suçlanan kişi de bu sözlü saldırıyla genellikle başa çıkabilir. Ama bu, geçici bir çözüm olarak kalmaya mahkûmdur.
Diğer kişinin yüzde doksan yedi suçlu olduğuna emin olsak bile, kendi yüzde üçümüzü değiştirmekten hâlâ biz sorumluyuz.