Böyle bir insan olmalıyım diye düşünerek kendinize fazla baskı yapıyorsunuz bu mevzubahis idealler kendi fikirlerinizden ve deneyimlerinizden değil başkasından alınmış olsa bile
Sanat bana inanç kazandırd: Bugünün belki de pek mükemmel olmasa da yine de fena olmadığına dair bir inanç, ya da depresif hissederek geçen uzun bir günün sonunda ufak bir şeye bile kahkaha atabilecegime dair bir inanç.
En depresif hissettiğim anlarda bile arkadaslarımın esprilerine gülüyor olabilir ama aynı zamanda kalbimde bir boşluk hissediyor olabilirdim, sonra bu boşluk hissini midemde de duyardım; bu da çıkıp tteokbokki yemek istememe sebep olurdu... Benim sorunum neydi? Ölümüne depresif değildim ama mutlu da değildim, bu iki duygu arasında bir yerde süzülüyordum.