Bu kalp titreten yalnızlığımın bir sebebi var. Omzundaki bu huzursuzluk yükünü yere nasıl indirebileceğimi biliyorum. Cevabı bilmem cevaba ulaşmama yetmiyor. Cevabı yazacak olan kudreti, yazmaya ikna edemiyorum işte. Ne olurdu şimdi burada olsaydı, ne eksilirdi evrenin sayılara sığmayan parçalarından? Bütün kötülüğü içine alabilen dünya bir sevgiye mi dar gelmişti?
İnsanın içine o huzursuzluk geldi mi en mutlu anında bile bir sonraki adımında derin bir kuyuya düşme ihtimali gibi gösterir varlığını. Öldürmez ama yaşayamazsın da. Benim üzerimdeki huzursuzluk mu eksiklik mi ayırdına varamıyorum.