Güçsüz adalet iktidarsızdır. Adaletsiz güç ise zorbadır.Güçsüz adalete muhalefet edilir, çünku kötü insanlar her zaman vardir. Adaletsiz güç ise itham edilir. Dolayisiyla güç
ile adaleti birlestirmek gerekir. Bunun için de adil olani güclü veya güçlü olani adil kilmak gerekir. Adalet tartışma konusudur. Güç ise kolay tanınır ve tartışmaya gelmez. Bu yüzden güç adil olanin emrine verilememistir, çünkü güç hakka meydan okumus ve onu haksiz,
kendini haklı ilan etmistir. Ve böylece, hakli olani güçlü kilamadigimizdan, güclü
olanı haklı kıldık.
Kutsal metinleri yazanlardan hiçbirinin Tanri' yı ispat icin dogaya basvurmamis olmasi hayranlik vericidir. Bunlarin hepsi Tanri' ya inanilmasi için çalişiyordu. Davud, Süleyman ve digerleri hiçbir zaman,
«Bosluk yoktur, öyleyse Tanrı vardir," dememislerdir. Oysa bu insanlar kendilerinden sonra gelen ve bu argümana basvurmus en zeki insanlardan daha zeki olmalidir. Bu oldukça kaydadeger bir noktadir.