"Ne bu zırhlılardan, ne bu ordudan, ne sokak başlarındaki bu makineli tüfeklerden korkuyorum. Beni, korkutan şey, kendi aramızdaki anlaşmazlıklar, kendi aramızdaki nifaklardır. Bizi asıl bu mahvedecek."
...Sevincim içimde tıkandı kaldı. Büyük felaket anlarında olduğu gibi, büyük sevinç günlerinde de duygularımızı başkalarıyla paylaşmak bizim için bir derin ihtiyaçtır...
Ben, el ayak çekildikten sonra odamın kapısını sürmeleyip kitaplarımla başbaşa kalmak saatini dört gözle beklerim.
Çünkü, bu ömrümün bütün hazin sergüzeştini ve yaşadığım anın ağır sıkıntısını unuttuğum tek saattir.
Eş zamanlı olarak diziyi de izledim (-ki önce diziye başladım çok beğenince hemen kitaba da başladım). Kitapta normal olarak daha detaylı bir anlatım var ve bazı noktalarda sıkıcı olabilmiş; dizi ise daha net ve belirgin bir şekilde ilerlemiş ve soluksuz izlenebiliyor. Kitabı okumanın keyfi tabiki ayrı güzel. Bence mutlaka okunması gereken sürpriz sonlu heyecanlı bir kitap.
(Özet her yerde bulunduğu için kendi cümlelerimle yorumu uzatmak istemiyorum ama siz siz olun gittiğiniz terapisti dikkat edin ki o da terapiye ihtiyacı olan birisi olmasın:)