Birisini sevmek, sevme gücünün gerçekleştirilmesi, bir nesne üzerinde toplanması demektir. Sevginin temeli bütünüyle insanca olan özelliklerin sevilen insana yöneltilmesiden başka bir şey değildir. Böylece bir tek insanı sevmek, insanları sevmek demektir.
Korkmak ya da çekinmek demek değildir saygı; sözcüğünün köküne göre bir insanı olduğu gibi görebilmek, onun kendine özgü bireyselliğini fark edebilmektir.
Eğer birisini gerçekten seviyorsam herkesi severim, evreni severim, yaşamı severim. Başka birisine “ Seni seviyorum” diyebilirsem, “ Sende herkesi seviyorum, seninle bütün evreni seviyorum, sende kendimi seviyorum “ diyebilmem gerekir.
"Her insanın kendine özgü bir ruhu var," dedi. "Onu başka bir ruhla karıştıramaz. İki insan birbirine yaklaşabilir, birbiriyle konuşabilir, birbirinin hemen burnunun ucunda olabilir, ama ruhları bulunduğu yere kök salmış çiçeklere benzer, hiçbiri kalkıp ötekisinin yanına gelemez, bunun için kökünü terk etmesi gerekir, böyle bir şeyi de başaramaz.
Çiçekler kokularını ve tohumlarını yollar birbirine, çünkü birbirleriyle konuşamaya can atar; ama bir tohumun istenilen yere ulaşması konusunda çiçeğin elinden bir şey gelmez, rüzgarın işidir bu, rüzgar da canı istedi mi bu, canı istedi mi öbür yönden eser."