"Eğreti bir aileydi bizimki,evet, aile değil yamalı bohça, hiçbir şeyin konuşulmadığı ama herkesin gözü önünde sessiz dramların yaşandığı bir aile, araya kimse girmeden."
"Kendime Ayarsız diye isim taktım," dedi, çünkü bir kefeye işlediğim bütün kabahatleri, öbürüne de ceza niyetine bana çektirdirdikleri onca çileyi koyduğumda ayarları birbirini tutmuyor."
"Herkes kendine güzel bir acı buluyor, sımsıkı sarılıyor ona, acıyı köleleştiriyor, acıdan kör bir itaat bekliyor, sonra acı, efendi oluyor, bu seferde acının egemenliği herkesten gizleniyor..."