Derinliği olmayan bir kitap, Sophie Kinsella esintileri var ama zorlama olmuş biraz. Okurken hissettiğim yapmacıklık çok rahatsız etti. Belki
20’lerimde okusaydım severdim, Ekin Atalar sevmiştim o dönemler.
Mardin’li Meto’nun zorlu hayatı, romantik bir şekilde kaleme alınmış. Okurken hem iyi bir roman, hem iyi bir kişisel gelişim kitabı olduğunu hissettim. Yazar Meto’nun başına gelen korkunç olayları anlatıp, sonra da o korkunç olaylarla nasıl başa çıkılabilir çaktırmadan bunu göstermiş. Bu dokunuşlar çok hoşuma gitti. Kitap ne kadar acı olaylara sahne olsada, insanın içi karartmak yerine hayata sıkı sıkı bağlanmak gerektiğini hatırlatıyor.
Sevdim baya.
RastlantıMurat Tavlı · Nemesis Kitap · 0184 okunma
“Sevdim” diyemiyorum ama “sevmedim” de diyemem. Kitap çok akıcı, ama kurgusu çok yavan. Kitabın sonuna kadar yüz ifadem hiç değişmedi, en can alıcı noktalarda bile hüzün içime işlemedi. Bir eksiklik var ama ne çözemedim.
Kırmızı Oda’yı izlerken içim o kadar kararıyordu ki, bu kitabı asla okumam diye geçiriyordum içimden. Tesadüfen elime geçti ve diziyi izlerken ne kadar içim kararıyorsa, kitabı okurken içim bir o kadar aydınlandı.
İçerisinde bölüm bölüm, hastalarla olan seansları anlatılmış. Aynı dizide olduğu gibi Gülseren hanımın iç sesi başrolde. Okurken bir çok kez aydınlandığımı hissettim, özellikle genç yaşta tedavisi olmayan bir hastalığı yaşayan kadın danışanıyla “ölüm” üzerine gerçekleştirdiği seans beni çok etkiledi. Hiç bu konuda bu kadar düşünmemiştim ve sanki orada o sohbetin içerisindeydim.
Ve hepimizin izlediği Masumlar Apartmanı :) Gülben ve Safiye ile kitabın içerisinde karşılaşınca eski bir dosta rastlamış gibi oldum. Dizi her zamanki gibi reytingler uğruna, değişiklikler yapmıştı. Kitapta hikayenin gerçek halini okumak, keyif verdi.
Tüm hikayeler çok akıcıydı, her hikayede insanlara olan önyargılarımızı baltalıyor aslında. Evet bir Gülseren Budayıcıoğlu olamayız belki ama biraz empati çok şeyi değiştirirdi şu hayatta…
Nazlı çok gerçek.
O kadar gerçek ki etrafınıza baktığınızda onlarca Nazlı görebilirsiniz. Eğitim hayatı, ailesi, aşk hayatı…
Hikayenin akışından çok, karakterin hislerinin bu kadar derin anlatılmasına tutuldum… Altını çizdiğim sözcüklerde bazen kendimi buldum sonra ruhum daraldı kitabı kenara koydum. Duyguları o kadar iyi geçti ki, yer yer çok hüzünlendim.