Şerife Gürbüz
@serigrbz
Burası benim ve ölümsüz dostlarımın en sessiz en huzurlu parçası
Şu anda okuduğu kitap
Şehirlerin her yanını ateşe verin, halkların kökünü kazıyın,bu kokuşmuş dünyadan geriye hiçbir şey kalmadığında, daha güzel bir dünya kurulabilir belki.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
okuduğum en güzel en etkileyici kitaplardandı. İnsanların hikayesi içime işledi. Onlar üzüntüsünü açlığını direnişini haykırışını derinden hissediyorum. Her şey düzeni değiştirmek isteyen Ettine ile başladı. Ettine bu sömürü düzenine baş kaldırdı ve arkadaşlarını arkasına aldı. Emek Sömürgecileri kömür işçilerinin emeklerinin hakkını daha da azaltıp onları açlığa mahkum edince isyan ve direniş başladı. Günlerce iş bıraktılar, aç kaldılar, madenleri yakıp yıktılar. Askerlerin kurşunlarının hedefi oldular arkadaşlarını, eşlerini, çocuklarını kaybettiler. Hastalıktan açlıktan öldüler. Direnmeye devam ettiler. Haklarının iyileştirileceğini söylediler ama hiçbir şey değişmedi. Direnişleri başarısız oldu işe hiçbir şey elde etmeden döndüler. En son madende su altında kaldılar. Ettine ve sevdiği kadın günlerce yerin altında kaldı, sevdiği kadını kaybetti.Dışarı çıktığında onun için yeni bir hayat başlamıştı. Arkadaşları, dostları ailesi gibi olan insanlar madene eski düzene devam etmek zorunda kaldı o bu işin şiddetle isyanla çözülmediğini işin yasal olarak çözümlenmesi yolunda çalışmalara başladı.
Kadın olsun,dost olsun, hayatında hiçbir bağ istemiyordu; başına buyruktu, kimse kendisine ayak bağı olamazdı.
altında sefalet ve yorgunluktan inim inim inlediği bu topraktan yeni bir yaşam fışkırıyordu.
hafif hafif ama aralıksız yağan yağmur bu hiçlik dünyasını tekdüze damlaları altında ezmekteydi.