Rojda SERIN
@serinrojda
55 okur puanı
Haziran 2017 tarihinde katıldı
Melankoliden kurtulamamamın nedenlerinden biri bu işte; dostluğun, güçlü, ciddi sevgilerin olabileceği yerde bir boşluk buluyor insan içinde, moral enerjisini kemiren bir düş kırıklığı duyuyor;sanki yazgı, sevecenlik içgüdülerine karşı bir barikat kurmuş,içimde bir iğrenme seli yükselip beni boğacak gibi oluyor. Ve haykırıyorsun: ''Daha ne kadar sürecek bu Tanrım!''
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Gerçekten anlam taşıyan az söz söylemek, kuru gürültüden başka bir şey olmayan, kolay söylendiği kadar yararsız olan bir araba laf etmekten daha iyidir.
Yine de sürdürüyorum; yorgunsak eğer, bu daha önceden çok uzun bir yolu yürüdüğümüzden değil midir?
Sevmek, yalnızlıktan yorulmak olur; yani bir alçaklıktır, insanın kendine ihanetidir (son derece önemlidir sevmemek).
Şu sıradan “Nasılsınız?” lafını affedilmez bir kabalık olmaktan çıkaran şey varsa, o da genellikle zaten içinin boş, samimiyetsiz olmasıdır.