Kırsal kesimler, şehirlerin kolonileri haline gelmişti. Halk rahat bir boyunduruk altında yaşamayı öğrenmişti; bunun sebebi açgözlülükten çok batıl inançlardı. Burada bile, hatta özellikle burada, insanlar hür değil köle bir halk gibi davranıyordu. Savunmacı, sinsi ve ketumdular. Her türlü otoriteye, Naiplik Hükümeti'ne, Stilgar'a, hatta kendi meclislerine bile karşıydılar.
...
Ne acıydı. Geçmişteki o bağımsız insanlar artık yoktu. Eski adetler basmakalıp sözlere dönüşmüş, kaynakları unutulmuştu.