Onlar ailenin şımartılanlarıdır.
Çok oburdurlar: Petrol, gaz, mısır, şekerkamışı... ne bulurlarsa yutarlar. Onları yıkamaya, onlara yemek ve barınak vermeye, onlar hakkında konuşmaya ve onlar için yol açmaya adanan vaktin sahibidirler.
Bizden daha hızlı çoğalırlar ve yarım asır öncesine göre on misli kalabalıktırlar.
Savaşlardan daha çok insan öldürürler, ancak hiç kimse onların cinayetlerini ihbar etmez, özellikle de onların reklamlarıyla yaşayan gazeteciler ve televizyon kanalları.
Bizden sokakları çalarlar, havayı çalarlar.
Bizi şunu söylerken duyduklarında gülmeye başlarlar: Ben idare ediyorum.