Yalnız yaşamayı, dolayısıyla başkalarından vazgeçmeyi düşündüğümüz andan itibaren memnuniyetimizin bizden başka hiçbir şeye bağlı olmadığını düşünerek yaşamalıyız.Bizi başkalarına bağlayan bütün zorunluluklardan vazgeçip yalnız ve kendi kendi isteğimizce yaşamalıyız.
Zeka bize iyiliğimiz için herkesin yeteneklerini ve kapasitesini kendi yararına kullanması için verilmistir, doğanın gidişatına ve evrensel düzene karşı direnip acı çekmemiz için değil.
Çocuğu toplum içindeyken gözlerini iyi açması için uyarmak gerekir. Çünkü en iyi yerler genellikle en onurdan yoksun insanlar tarafından kapılmıştır ve servetin büyüklüğü insanın yetenekli olduğu anlamına gelmez.