Yağmur bir perde gibi iniyor aramıza,
Adımlar küçülüyor, silinirken yollar.
Dönüp bakılmayan her bir an,
Boğazda düğüm, gözde biriken o son yaşlar.
Biri gidiyor, diğeri kalıyor sessizliğe,
Hava soğuk, toprak ıslak, dünya yorgun.
Ayrılığın soğuk nefesi değiyor yüze,
Bir veda başlıyor, kelimeler çoktan durgun.
Saklanmıyor artık gökyüzünün hüznü,
Karışıyor yanaklardan süzülen o ıslaklığa.
Gidenin silüeti kaybolurken ufukta,
Kalan, tutunmaya çalışıyor bir parça karanlığa.
~Serra Çoban