Aşinalar yani dişi kurdun çocukları, bozkıra serilmiş güneş ışıklarının üzerinden Altaylar'a doğru utkularını ilan eden ezgilerle yürüyorlardı. Ve güneş ışıkları, tarihe çekilen bir cetvel gibi önlerinde uzuyordu.
Sen, beni asla, asla tanımayan, bir su birikintisinin yanından geçercesine yanımdan geçip giden, bir taşa basarcasına üstüme basan, hep ama hep yoluna devam eden ve beni sonsuz bir bekleyiş içerisinde bırakan sen, kimsin ki benim için?