Serra️
@serrawbooks
instagram : @ serrawbooks a beklerim
26 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
Sezin Karameşe’nin Otuz Yedi ilk kitabını çok severek okumuştum ve bir kitap daha çıkaracağını duyunca çok sevinmiştim.
On Dün Önceki Kız,beklentimi aşırı derece karşıladı diyebilirim.Bence kendisi kendini çok geliştirmiş.Kitabın olay örgüsünde bunu çok net görebiliyoruz.Leyla'nın Müphem ailesi ile tanışmasından sonra hayatının nasıl karmaşık bir hâl alacağını , aşkı ve arkadaşlığını sorguladığı bir labirentin içinde çıkış yolu ararken kendini bulduğu olaylarla devam ediyor.İlk olarak sonu beni gerçekten çok şaşırttı ve aynı zamanda hüsrana uğrattı.Hüsrandan kastım kitabın işleyişi ya da anlatımı açısından değil, hiç beklemediğim karakterlerden hiç beklemediğim davranışlar sergilemeleri oldu.İlgi çekici,daha önce okumadığım bir kurgusu vardı.Öyle yazılmış ki okurken film izler gibi gözümde canlandı bütün karakterler ve olaylar. Bizim farkında olmamız gereken şey, her duygunun zamanı geldiğinde eskisi kadar egemen olamayacağı. O an gelene kadar da bizim yaşadığımız olaylardan bir şeyler öğrenebilmemiz, o duygu tükenip gittiğideyse artık eski bizden daha farklı bir insan olduğumuzu fark etmemiz. Biz sadece keşke şöyle yapsaydım ya da keşke olmasaydı diye yakınmaları bırakıp yavaş yavaş o duyguyu yaşamalıyız. İyi ve kötü her olaydan çıkarabileceğimiz bir ders var mutlaka.Olayların bağlanış şekli beklediğim bir şey değildi.Yazarı bu konuda tebrik ediyorum.Ancak kız kardeşinin katili çok net kendini belli ediyordu.Kurgu boyunca en az üstünde durulan konu bu olduğu için kimin katili olabileceğini tahmin etmek zor değildi.Onun dışında her şey yerindeydi olaylar olsun konusu olsun çok severek kısa sürede okudum.Kitabı elinizden bırakmanız mümkün olmuyor zaten sayfaları çevirdikçe heyecan artıyor diyebilirim ve bu tarz kitapları ekstra sevdiğim için çok çok sevdim
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sevdiğim yazarlardan biri olan Stefan Zweig’in Karmaşık Duygular kitabının yorumu ile geldim.
1927 yılında kaleme aldığı Duygu Karmaşası ya da diğer adıyla Özel Kalem Müdürü D.'nin Erken Dönem Yaşamından Bir Kesit adlı bu romanında, bir öğrencinin bir profesörle olan arkadaşlığı ve bu ilişkiden doğan karmaşık duygular etrafında dönüyor.
Harika analizlerinden oluşan 7 hikayelik kitap zihin ve kalp arasında bir kıvılcım uyandırmayı başarmış. İnsan psikolojisinin en derinlerine inip, kalemiyle bu etkiyi harika şekilde yansıtmıştır.
Hikayelerin mutlu bitmeyişi her seferinde bir sinir harbine döndürüyor, karakterlerin ortak noktaları içinde sıkışan karmaşık duyguları dışa aktaramayışı ve yalnızlık… kalabalıkta yalnızlık.
Okuyucuyu farklı bir zamana ve mekâna götürme yeteneğine sahip, onları hem tanıdık hem de yabancı bir duygu ve his dünyasına çekiyor. Roman aşk, kıskançlık ve insan ilişkilerindeki güç mücadelesi temalarını işliyor.
Düşündürücü ve duygu yüklü bir okuma arayan herkese Karmaşık Duygular'ı şiddetle tavsiye ediyorum. Son sayfayı çevirdikten uzun süre sonra bile aklınızdan çıkmayacak bir kitap. Romanda işlenen temalar günümüzde de geçerliliğini koruyor ve bu da onu zamansız bir edebiyat eseri haline getiriyor. Duyguların üzerinizden akıp gitmesine izin verin ve bu muhteşem yazarın gözünden insan ilişkilerinin gücünü deneyimleyin. Pişman olmayacaksınız.
Kitap üçe bölünmüş: Nergis'in Hikâyesi, Elif'in Hikâyesi ve Mehmet'in Hikayesi. İç içe geçmiş bu hikayeyi bu üç kişinin hayatları üzerinden öyle güzel anlatmış ki yazar…
Küçük Yuvarlak Taşlar ismi hikayeleri özetleyen bir kitap ismi olmuş kesinlikle. Hepimizin hayatında yerine oturmayan küçük yuvarlak taşlar vardır bunlar insanın yaşamasını tamamıyla engellemese de aslında hep bir tökezlemeye de mecbur bırakır. Yerine oturmayan bu küçük yuvarlak taşlar kimi zaman bizim hayatımızda yerlerine geçmek için ışık olup yön verirler. İşte yazarın bu öykü kitabı da aslında bitmeyen umudun, hayata her zaman yine yeniden bir yerden başlamanın mümkün kılındığını gösteriyor.
Olaylar akarken, fikir ve duygular da satırların arasındaki yerini alırken metin çok güzel bir ses buldu bende. Kahramanların söyledikleri, içlerinden geçirdikleri öylece içime işledi diyebilirim.
İlk hikaye olan Nergis'in Hikayesine kitapta oldukça geniş yer kaplamaktadır. Ana eksen Nergis olup hikayenin düğümü onunla birlikte başlayıp son hikaye olan Mehmet ile birlikte çözülmektedir. Ana tema annelik üzerinden işlense de yazar aynı zamanda Mehmet üzerinden de baba olmak ve babalık duygularını da çok iyi bir şekilde yansıtmış ele almıştır. Nergis ve Mehmet her ikisi de baba figüründen yoksun kalmış sadece anneleriyle büyümek zorunda kalmış bir çocukluk geçirmişlerdir. Ancak her ikisinin de yaşadıkları çocukluktan aldıkları annelik ve babalık duygularının yansımaları oldukça farklı olmuştur. Burada yazarın aşırı bir romantizme gitmeden bu duyguları her iki yönden ele alması gerçeklikten kopmadığını bir kez daha okura gösteriyor.
Yazardan ilk “Kendine Ait Bir Oda” kitabını okumuştum ve kısa olmasına rağmen anlattıkları bana ağır geldiği için yavaş okuyabilmiştim.Bu kitabında da yazdıklarının içine girmekte zorlansam da sanırım bu kitabını daha çok sevdim.
Kitabımızda altı farklı anlatıcı var ve bu altı farklı kişi çocukluk yıllarından başlanılarak yetişkinlik yıllarına kadar takip ediliyor.
Dalgalar, yazarın pek meşhur ‘bilinçakışı’ tekniği ile kaleme alınmış eserlerinden biri. Eser karakterlerin, her bölümde içinde bulundukları an hakkında yaşanılmış ve hissedilmiş gerçekleri, soyut evrenlerinde kendi iç sesleriyle anlattıkları metinler şeklinde ilerliyor. Bir günün dönencesi ile başlayan eser gün sonuna kadar ilerlerken insan ömrü günlere çalan dalgaları simgeliyor.Yazar eserde ustaca bir şekilde iç monolog tekniğini de kullanarak sunmuş kitabı.
Kitabı tabii ki de öneririm bence herkes okusun fakat iyi bir araştırma yaparak yazarın eserlerini doğru bir sıralamayla okumak da çok önemli
