Gerçekten sevdiğim pek az insan var; hele saygı duyduğum daha az insan var. Dünyayı tanıdıkça hoşnutsuzluğum daha da artıyor; her geçen gün insan karakterinin tutarsızlığına ve akıllı, duygulu görünenlere bile güvenilmeyeceğine olan inancım güçleniyor.
Kimse anlamaz. Bunun için ben olmak, benim derimin içinde olmak gerekir, bunu da kim ister? Ben bile kendimi, artık bana göre olmayan bu pörsük ve solgun derinin içinde iyi hissetmiyorum.