Serdar Gülşen
@sersed
#Dışımız serseri, içimiz kütüphane#
Şu anda örneğin, bedenim içimde yepyeni birşey var ediyor,benim kontrolüm dışında, cinsiyetini , karakterini görünüşünü bilmediğim bir bir insan. Bu çocuğun ne yaratıcısı ne de tanığıyım, sadece onun kabıyım. Ne olağanüstü,ne muhteşem bir durum: Benim içimde büyük bir şey oluyor, büyük bir şey benden geçiyor,ama yine de bu şey bensiz olmuyor.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Nerede durmalıyım? Kendimi aramak için yollara mı düşmeliyim? Hayatın bana ne getireceğini araya araya bulmalı mıyım?
Kendini yeniden bulmak için bazen kaybolmak gerekir.
Sevmeye, daha çok sevmeye, gerçekten sevmeye ihtiyacım var.
Aslında kendimi hiçbir şeye doğru dürüst veremiyorum,ne hayatın bana sunduklarına ne de benden beklediklerine.