Serdar Gülşen
@sersed
#Dışımız serseri, içimiz kütüphane#
IX
Delirmenin insanı yaşattığı söylenir; en azından bilinç kaybolduğu için daha az acı çekilir; ölü gibi uyunur.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Nasıl dua ediyorsun?
Şükrediyorum. Kötülükten uzak durmaya çalışıyorum.
Tanrı'dan iyilikler diliyor musun? Onu kendi sorunlarımla sıkmak istemem. Peki, başkaları için yakarıyor musun?
Eğer mümkün olan bir şeyse kendim halletmeyi tercih ediyorum.
Şu anda örneğin, bedenim içimde yepyeni birşey var ediyor,benim kontrolüm dışında, cinsiyetini , karakterini görünüşünü bilmediğim bir bir insan. Bu çocuğun ne yaratıcısı ne de tanığıyım, sadece onun kabıyım. Ne olağanüstü,ne muhteşem bir durum: Benim içimde büyük bir şey oluyor, büyük bir şey benden geçiyor,ama yine de bu şey bensiz olmuyor.
Nerede durmalıyım? Kendimi aramak için yollara mı düşmeliyim? Hayatın bana ne getireceğini araya araya bulmalı mıyım?
Kendini yeniden bulmak için bazen kaybolmak gerekir.