metroda bir genç gitar çalarak şarkı söylüyor ve ben şu sözlerde takılı kalıyorum:
şimdi çok uzakta kalmış bir bahârsın
gün gelir, zaman döner, sen de solarsın
“bildiğimiz bir şey varsa, istanbul çok hususî bir iklimi olan bir içdeniz şehridir. su, mûnis bir ayna gibi hayatımızın her tarafından uzanır ve iklim çok defa takvimden ayrı yürür. ister istemez bütün sanatlarımızda elbette onun bir tesiri olacaktır.”