Üniversite yıllarımda okuduğum bir kitaptı. Arka sırada oturan bir erkek arkadaş: "Aşkı bulduk da metafiziği kaldı :))" diye yorumlaması aslında durumu özetledi. Aslında aşkı bulmak diye birşey yok bence, aşık olursun... Kitaptan hatırımda kalanı paylaşayım, toplumun genel algısına dönük olarak. Günlük hayatta çok güzel (!) bir kadının yanında pek de yakışıklı olmayan birini görür ve şöyle düşünürüz, iyi bir çift olmamışlar diye yada tam tersi.Çok yakışıklı bir erkeğin yanında (kime göre yakışıklı yada güzel, tartışılır tabi. Sonuçta bunlar göreceli bir kavram.) ona uymadığını düşündüğümüz bir kadın. Dışardan önyargı ile yaklaşıyoruz. Nasıl olsa yakışıklı yada güzel diye nitelendirdiğimiz kişilerin hayatlarında mutlaka birileri vardır diye düşünürler ve kimse onlara yanaşmaya cesaret edemez. Böylece bu kişiler genelde yalnızdırlar. İlginç gelmişti bu bakış açısı bana... Not: Arka sıradaki o erkek arkadaşın yanındakiyle evliyim şuan:))))

Felsefe