Seval

Seval
@sev_all
Büyülenmiş gibi gözünün içine bakıyordum. Ağlasam mı gülsem mi, bilemeden. Hatta belki de bir gözümle ağlıyor bir gözümle gülüyordum. "Bir şey unutmadın mı monptit?" Hiç unutur muydum? Sözleri kulağımda çınlıyordu: "Büyüyüp kocaman olduğun zaman bile beni hep bir baba gibi öpmelisin." Neden olmasın? Odamın yalnızlığında gönlümü alan o değil miydi? Yaralarıma hep merhem olmamış mıydı? Uyuyana kadar başucumda beklememiş miydi? Kollarını açtı. "Ne bekliyorsun?"
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Göğsümde Adam'ın yokluğunu nasıl hissedicektim?Onunla sohbet etmeden nasıl duracaktım? Hayatta onun öğütlerine, sitemlerine, alkışlarına alışmışken kendi kendime konuşmaya nasıl dayanacaktım? "Sahiden gidiyor musun Adam?"
"Portugamın geri gelmesini istiyorum, küçük İsa. Bana Portugamı geri vermelisin..." Derken çok tatlı, çok yumuşak bir ses yüreğimle konuştu. Üzerinde oturduğum ağacın acıma dolu sesi olmalıydı bu: "Ağlama, küçük çocuk. O, göklerde."
"Portuga!" "Hımm..." "Hep senin yanında olmak isterdim biliyor musun?" "Neden?" "Çünkü dünyanın en iyi insanısın. Senin yanındayken beni kimse azarlamıyor ve gün ışığının yüreğimi mutlulukla doldurduğunu hissediyorum."