Bir seferinde "Acı insanı olgunlaştırır, " diye bir söz duymuştum. O an bu söze isyan ettim. "Acılar insanın feleğini şaşırtıyor," dedim. Neden hep bizim olgunlaşmamız gerekiyor ki. Olgunlaşmaya ihtiyacı olan yalnızca biz Kürtler miydik ? Böyle acıları yaşamaktansa hiç olgunlaşmamayı yeğlerdim.
Bireysel çıkarlarının sınırları içinde kaldığı sürece insan,hayatında anlam bulamaz. Anlam için "biz"i keşfeden ve kendi potansiyelini geliştirmeye niyet eden insan ise çıktığı yolculuktan hiçbir zaman pişmanlık duymaz.