Masalks
@sevdam
Şu anda okuduğu kitap
Orhan Pamuk "Kafamda Bir Tuhaflık" romanında gecekondulaşma sürecindeki tuhaflıkları anlatmıştır. Bunu yaparken siyasi düşüncelerini ağırlıkla ve sindirerek işlemiş, karakterlerini ve yaşamlarını bu mesajı verebilmek için bir araç olarak kullanmıştır. Kitabı tamamen "Masumiyet Müzesi" kitabından aldığım tat üzerine okudum. Aradığımı bulduğumu maalesef söyleyemeyeceğim. Öyle ki Pamuk, özellikle yetmişli yıllarda ortaya çıkan milliyetçi, ülkücü - solcu, devrimci diye nitelenen cepheleşmeyi merkeze almış, anlatımı gereksiz ayrıntılara boğmuştur. Kitapta beni sarmayan bir diğer durum ise yazarın yoğurduğu hayatlara, kadına, duyguya yabancı kaldığı hissine kapılmış olmamdır.
Reklam
Kitabın okura verdiği tüm mesaj:
Kötülük baş gösterirken ona karşı koymayan herkes suçun bir parçası haline gelir. “Yavaşça” mevzi kazanan diktatörlüklere en başta “Hayır” demek gerekir. Başkaldıran insan bunun için soyludur. (…) Roman toplumun ve doğanın kendi dengelerini bulacağı, daha doğrusu bulması gerektiği üzerinde yoğunlaşıyor. Eğer bu dengelere müdahale etmeye kalkarsanız, sonuç felakete varıyor; hem doğa mahvoluyor hem insan…
