Yaşam belleği icat etmekle aptallık etmiş. En eski anılarını ayrıntılarıyla içlerinde taşıyan ihtiyarlar gibi ölümün kıyısına gelmişken belleğim güneşin çevresinde dönüyor ve neleri aydınlatmıyor o güneş!
Tıpkı hayvanlar gibi kendi ölümünün gelip de yaşamının ta içine yerleşmeye başladığını duyumsuyorum; bu öylesine güçlü bir duygu ki, tüm mücadele olanağımı yok ediyor.