Burası sadece benim değil; dertleşmek, anonimce içini dökmek ve haftalık yazma turnuvalarında buluşmak isteyen hepimizin ortak hikâyesi. Satır aralarımızda kendinden bir parça bulmaya beklerim :)
sevgiligunluk.tr
Türkiye’den giderken , evimin mutfağında her zaman oturduğum o köşemdeki sandalyeye oturacam her gün yaptığım kahvemden yapıcam biraz şeker katıcam bu sefer acı gelir çünkü o gün biliyorum . 21 yaşımda annemle son kez bu mutfakta kahve içmiştim. Şimdi 23 yaşımdayım . 2 yıldır annem melek . Tüm kahvelerimi tek içmiştim 2 yıldır . Derken biri geldi ...
DEVAMI İÇİN ( sevgiligunluk.tr/post/69da3c2107... )
Hergün bir fotoğrafını sildim her gün,
Senden kalan bir anıdan kurtuldum.
Ne kadar sürer bilmiyorum ama uzun bir süre baya canım yanacak,
Ama evi değiştirmem daha uzun sürücek bu sıralar çünkü ne zaman istesen beni burada bulabilirsin
Belki özlersin,belki dayanamazsın,belki aklına eserde çıkar gelirsin diye gidemiyorum bu evden
Çok bekledim seni
Çok yandım
Çok ağladım
Çok kırıldım
DEVAMI İÇİN ( sevgiligunluk.tr/post/69da3eb807... )
senin gibi birini tanımak herkese nasip olmazdı ve sanırım ben de o şanslıların içinde oldum. sen birinin başına gelebilecek en güzel şeydin. çayı kaç şekerli içtiğini birinin ilk seninle merak ettim, hangi rengi sevdiğini ya da .. okul çıkışı acaba onu görebilecek miyim heyecanını ünide ilk seninle yaşadım. hava soğuk olunca o da üşüyor mudur diye ilk seni merak ettim. bazı geceler kabuslarla uyandığını hala neden hatırlıyorum, söylediğin birçok şeyi unuttum sandım bana hatırlatacak ufacık fesleğen tohumunu anı kutumda bulana kadar. ilk çiçeğimi de senden aldım, fesleğen. Hikmet Anıl'ın Fesleğen kitabını beraber okuyacaktık. ( devamı -> sevgiligunluk.tr/post/6a14a4c79b... )