Ama hâlâ mutsuzsun çünkü umut seni hayatında terk etmiş.
Sevim Tuğa
Yaşamayı önünde akıp giden zamanı kaybeder..
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Sizce yaş almak en çok neyi değiştiriyor?Alıntı
Asthley Evet katılıyorum çoğu şey tepki vermeye değmiyor.
İnsanın yaşı ilerleyince kendisi için önemli olan şeyler değişiyor.
Sevim Tuğa isimli okura yanıt verildi
Sevim Tuğa
Asthley Evet katılıyorum çoğu şey tepki vermeye değmiyor.Sizce yaş almak en çok neyi değiştiriyor?Alıntı
İnsanın yaşı ilerleyince kendisi için önemli olan şeyler değişiyor.
Sevim Tuğa
Sadelikten yana olmayı onca gereksiz düşünce yığınından kaybolmaktansa anı yaşamayı kendim için mücadele etmeyi ve bir çok olan olgu için enerji kaybının önüne geçmemesi için tepkisiz kalmayı öğrendim.
Kurban Bayramı’nız, sevdiklerinizle birlikte sağlık, huzur ve mutluluk içinde geçmesini dilerim. Paylaşmanın, dayanışmanın ve sevginin kalplerinizde çoğaldığı güzel bir bayram olsun. Bayramınız mübarek olsun. 🙏🏻
Sevim Tuğa
İyi bayramlar
Merhaba sevgili BinKitap.
Bir Kitap Bir Film serimizin bugünkü önerisi bu kez bir film değil, bir dizi: The Queen’s Gambit.
Kitap önerimiz de 
Stefan Zweig ’ın 
Satranç ’ı.
Satranç burada yalnızca bir oyun değil; bir kaçış, bir tutunma ve giderek derinleşen bir saplantı.
Dizi, bir dehanın yükselişini anlatırken onun iç dünyasında büyüyen yalnızlığı da görünür kılıyor. Her hamle, yalnızca tahtada değil, zihnin içinde de oynanıyor.
Anya Taylor-Joy, taşıdığı zarif İngiliz asaletiyle karaktere yalnızca estetik bir duruş değil, derin bir kırılganlık katıyor. Bu rol, onun üzerinde durmuyor; onunla birlikte nefes alıyor.
Stefan Zweig’ın Satranç’ında ise oyun, dış dünyadan tamamen kopar ve insanın zihninin içine kapanır.
Yalnızlık, bir noktadan sonra insanı ikiye böler; biri oynar, diğeri izler.
Dizi ve kitap aynı hikâyeyi anlatmaz.
Ama aynı yerden konuşurlar:
yalnızlık, kontrol ve hastalık derecesine varan bir tutku.
Diziyi izliyoruz,
çünkü bir zihnin nasıl parladığını ve o parlaklığın bedelini görmek istiyoruz.
Kitabı okuyoruz,
çünkü o zihnin yalnızlıkta nasıl bölündüğünü, sessizce nasıl parçalandığını hissetmek istiyoruz.
Stefan Zweig ’ın Satranç ’ı.
Satranç burada yalnızca bir oyun değil; bir kaçış, bir tutunma ve giderek derinleşen bir saplantı.
Dizi, bir dehanın yükselişini anlatırken onun iç dünyasında büyüyen yalnızlığı da görünür kılıyor. Her hamle, yalnızca tahtada değil, zihnin içinde de oynanıyor.
Anya Taylor-Joy, taşıdığı zarif İngiliz asaletiyle karaktere yalnızca estetik bir duruş değil, derin bir kırılganlık katıyor. Bu rol, onun üzerinde durmuyor; onunla birlikte nefes alıyor.
Stefan Zweig’ın Satranç’ında ise oyun, dış dünyadan tamamen kopar ve insanın zihninin içine kapanır.
Yalnızlık, bir noktadan sonra insanı ikiye böler; biri oynar, diğeri izler.
Dizi ve kitap aynı hikâyeyi anlatmaz.
Ama aynı yerden konuşurlar:
yalnızlık, kontrol ve hastalık derecesine varan bir tutku.
Diziyi izliyoruz,
çünkü bir zihnin nasıl parladığını ve o parlaklığın bedelini görmek istiyoruz.
Kitabı okuyoruz,
çünkü o zihnin yalnızlıkta nasıl bölündüğünü, sessizce nasıl parçalandığını hissetmek istiyoruz.Sevim Tuğa isimli okura yanıt verildi
Sevim Tuğa
Ecenin kitaplığı bende öyle bu yüzden baya bekledim bir kez daha izlenmeyi hakediyor.