eskiden şaşardık bazı şeylerin yokluğuna
artık bu yokları var etmeyi usladık
ağaçları budadık ormandan balıkları tuttuk denizden hani bazı açılmaz sanılan kapıları omuzladık
çünkü herkesin elinde bir saat bir sümbülteber
sonra ölüm konuşulur fısıltılar düzeyinde
aşkın adı geçmez ama belleğin bir yerlerindedir
çocuk gibi defne dalı gibi rüzgâr gibi bir şey olarak lambanın sönmesini durdurur ocaktaki ateşi tazeler susulur saygı duyulur oturulur oturulur
Öncelikle bu güzel kitabı okumama vesile olan Özlem Şay teşekkür ederek başlamak istiyorum.
İlk okuduğum şiir kitabı olmasıyla kendi görüşlerimi ifade etmek istiyorum. Başta okuduğum ilk dize de ;
Terketmedi sevdan beni,
Aç kaldım, susuz kaldım,
Hayın, karanlıktı gece,
Can garip, can suskun,
Can paramparça...
Ve ellerim, kelepçede,
Tütünsüz, uykusuz kaldım,
Terketmedi sevdan beni..
Aşkla ilgili olduğu düşündüm ama şiirlere devam ettikçe aşktan daha fazlasına şahit oldum. Yaratmış olduğu kendine has olan anlatımını çok beğendim her dizesinde geniş bir anlam içermesi bütün yaşanmışlıkları şiir tadında vermesi okudukça hissettirdiği duyguyu sevdim. Tavsiye ederim ...