Sevim

Kayboluş
Üstündeki giysi gözünün renginde Yürüyor yürüyordu arkasına bakmadan Onu kaybettim bir kış gününde Yağmur yağmur yağmur yağıyordu durmadan Ölü taşıyan bir araba Araya girdi galiba Koştum koştum yetişemedim Sanki önümü kapatan bir sütundu zaman İnsanlar otomobiller dalgın habersiz zalim Alıkoyamadım onu meçhullere dalmaktan Boşunaydı artık çaba Boşuna mıydı acaba Dondum kalakaldım olduğum yerde Gözlerimi kaplıyordu duman duman duman Gönlüm ne geçmişte ne geleceklerde Bir mahkûmdum görülmemiş bir cezaya çarpılan Uğrayan bir azaba Sığmaz hesaba kitaba
Şiir
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Ne zaman yandı elin, Ne zaman ellerini yaktı hâtıram?
Şiir
Bugün yalnız yağmura tahammül edeceğim
Şiir
Ve yalnızlık, sigara külü kadar yalnızlık!
Şiir
Beni onun gözleri çağırıyor, duramam duramam
Şiir