Sen beni kurtardın, sana olan borcumu ödemenin tek yolu hayatını mahvetmemek. Veda etme zamanım geldi. Seni her zaman seveceğim. Ne kadar yakın veya uzak olursak olalım.
Gözyaşlarımı tutmaya çalışarak yutkundum. Ona koşmak, eskiden yaptığım gibi sarılmak istiyordum. Ama o günler sona ermişti. O bunu biliyordu. Ben bunu biliyordum. Onun yerine gülümsedim. Özür diledim.
Seni özledim. Sen gittiğinden beri her gün. Seni bu şehrin her köşesinde aradım, kalbim artık durma zamanı geldi dediğinde bile. Ölmüşsün gibi yasını tutmak zorunda kaldım. Veda etmek zorunda kaldım. Ve o zamandan beri hiçbir zaman eskisi gibi olamadım.
Dünyamı süsleyen şeyler 1996 senesinden bu yana çok değişmişti,evet ama yine de beni düşündüren şey, içimde, derinlerde bir yerde, hâlâ pek değişmemiş olmamdı.