"Onu özlüyor musun?"
"Onu kısmen özlüyorum. Sahip olabileceğimiz şeyi özlüyorum, sahip olduklarımızı değil. Hiç mutlu olamadık. Olamadık. Onunla evlenmemem gerekirdi. İyi bir yuva kuracak kadar uyumlu değildik. Bunu o da biliyordu, ben de biliyordum."
"Tanrım, bana değiştiremeyeceğim şeyleri kabul etme gücü, değiştirebileceğim şeyleri değiştirme cesareti ve bu ikisi arasındaki farkı anlayabilme sağduyulu ver."
İstersen... Kalabilirsin, dedi. Sesinde özlem vardı. Ona gitmek, kalbimdeki boşluğu bir zamanlar bana özgürce sunduğu aşkıyla doldurmak istiyordum ama yapamazdım. Gitmem gerek, dedim.