Bu sürdürülmeli miydi acaba? Sürdürmek mi? Neyi?
Ne düşündüğümü bilmiyorum. Karıştırıyorum. Beynimi tek tek sözcükler zorluyor. Bunlar bir türlü yanyana gelip de bir cümle olamıyor.
Bu hiçlik de yaşanmalı. Bir boşluğa olanca hızla düşülmeli. Bu düşüş gerçek yüzünü göstermeli. Bir düşüş yokmuş gibi yaşanılamaz. Düşülen yerden yıldızlar seyredilemez.
Beklemiştir. Beni ya da benden bir sesi. Belki de hala beklemektedir. Ortalık henüz ayağa kalkmamıştır. Fakat Ömer yaşlanmıştır. Kendi kendine soru üstüne soru sormaktan tükenmiştir. Üç paket sigara içmiştir. Evde olağanüstü hiçbir şey bulamamıştır. Kitaplarımı karıştırmıştır. Ders notlarıma bakmıştır. Her şey, hiçbir şey olmamış gibi. Peki ama, ne oldu?