Ruh için neyin iyi olduğunu ruhun kendisi bulsun. Bir insan kendi ruhuna derin bir nefes alma ve kendine çekilme imkanı tanırsa, gerçeği kabullenecek ve şunları diyecek: "Şu ana dek ne yaptıysam, hiçbirinin gerçek olmamasını dilerdim, söylediklerimi yeniden düşününce, konuşmamış olanlara imreniyorum, ettiğim her duanın düşmanlarımın bedduasına dönüştüğünü düşünüyorum; ey iyi tanrılar, korktuğum ne varsa, hepsi arzuladığımdan çok daha önemsizdi!...Ne kadar büyük bir kitle sana hayransa, o kadar büyük bir kitle seni çekemiyor demektir..."
Hiçbir şey, hayvan sürüsünün yaptığının aksine, önden giden kalabalığın izinden gitmememiz ve herkesin gittiği yere değil de gidilmesi gereken yere gitmemiz gerçeğinden daha önemli değildir.