Rabia
@sevimlibirkirpi
86 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
Bilmiyorsunuz darmadağın gövdemi
Çiçekli perdelerin arkasında saklıyorum.
Sayfa 48
Reklam
İnsanın elinden mutsuzluk yalanını alın, onu bu sözcüğün altına bakma gücünü veren: kendi mutsuzluğuna tek bir an dayanamazdı.
Sayfa 116
Hayat Ağacı artık hiç ilkbahar görmeyecektir: Kuru odundur, onunla kemiklerimize, düşlerimize ve acılarımıza tabutlar yapacağız.
Sayfa 114
Ümitlerimiz de ölülerimiz gibi toprak altında.
Sayfa 110
Herkes -elinden geldiğince- kendine bir sürü köle arar ya da bir tanesi ile yetinir. Hiç kimse kendine yetmez: En mütevazası bile, otorite düşünü hayata geçirebilmek için daima bir arkadaş ya da bir refika bulacaktır. İtaat eden sırası geldiğinde kendine itaat ettirir: Kurbanken cellat olur, herkesin en yüksek arzusudur bu.
Sayfa 103
Reklam