Rabia
@sevimlibirkirpi
86 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
Küçücük bir mumun bunca karanlığı aydınlığa çevirmesi garip değil mi? Ama bir noktada ışık karanlığın içinde kayboluyor. Aslında karanlık diye bir şey yok. Yalnızca ışığın yokluğu var.
Sayfa 162
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Var olduğumuz sürece ölüm ortada yoktur; ölüm geldiği anda da biz artık yokuz.
Sayfa 153
... Ama birçokları gölgeler arasındaki yaşamından memnundur. Gölgeleri düşüren bir şeyler olması gerektiğini düşünmezler bile. Var olan her şeyin bu gölgelerden ibaret olduğuna inanırlar -öyle olunca da gölgeleri gölge olarak algılamazlar. Bu yüzden ruhlarının ölümsüz olduğunu da unuturlar.
Sayfa 103
... Böylece ruh asıl evini özlemeye başlar tabii. Platon bu özleme eros diyordu. Bu sözcüğün anlamı sevgidir. Yani ruh kendi asıl kökenine yönelik bir tür "aşk dolu özlem" hissetmeye başlar. Artık bedeni ve duyusal olan her şeyi yetersiz ve önemsiz saymaktadır. Sevginin kanatlarında idealar dünyasındaki "yuvasına" uçmak ister. Bedenin zindanından kaçıp kurtulmayı arzular.
Sayfa 103