Salovey Gardner ile birlikte, Duygusal zekanın ayrıntılı bir tanımını sunarak bu yetenekleri beş ana başlık altında toplamıştır.
1 - Özbilİnç: kendini tanıma bir duyguya oluşurken fark edebilme duygusal zekanın temelidir. Duyguların her an farkında olma yeteneği psikolojik sezgi ve kendini anlamak bakımından şarttır. Gerçek duygularınızı fark edememek bizi onların insafına bırakır. Duygularını tanıyan kişiler hayatlarını daha iyi idare ederler; kiminle evleneceğinden hangi işe gireceğine kadar kişisel karar gerektiren konularda ne düşündüklerinden çok daha emindirler.
2- Duyguları idare edebilmek: Duyguları uygun biçimde idare yeteneği, özbilinç temeli üstünde gelişir. Kendini yatıştırma, yoğun kaygılardan, Karamsarlıktan, alınganlıktan kurtulma yeteneğini ve bu temel duygusal beceri de başarısız olmanın sonuçlarını ele alıyor. Bu yeteneği zayıf olan kişiler sürekli huzursuzlukla mücadele ederken, kuvvetli olanlar ise hayatın tatsız süprizleri ve terslikler ile karşılaştık sonra kendilerini daha kolay toparlaya bilmektedir.
3- Kendini harekete geçirmek: duyguları bir amaç doğrultusunda toparlayabilmek, dikkat edebilme, kendini harekete geçirebilme, kendine hakim olabilme ve yaratıcılık için gereklidir. Duygusal öz denetim doyumu erteleyebilme ve fevri davranışları zapt edebilme her başarının altında yatan özelliktir. Tıkanıp kalmamak akış haline girebilmek her tür yüksek performansı mümkün kılar. Bu beceriye sahip kişiler, yaptıkları her işte daha üretken ve etkili olabilmektedir.
4- Başkalarının duygularını anlamak: Duygusal öz bilinç temeli üzerinde gelişen diğer bir yetenek olan empati, insan ilişkilerinde temel beceridir. Empatik kişiler başkalarının neye ihtiyacı olduğunu, ne istediğini gösteren belli belirsiz sosyal sinyallere karşı daha duyarlıdır. Bu da