mivess
@sevimss
Management Information Systems
İSTANBUL
1 Nisan
94 okur puanı
Ocak 2017 tarihinde katıldı
Çok sevdiğim arkadaşımın yoğun ısrarı ve uçurtma avcısını bitirmiş olmanın verdiği heycanla başlıyorum bu gün kitaba, kitap bittiğinde incelememi tekrar güncelleyeceğim.
diğer kitabı vakitsizlikten çok uzun sürede bitirebilmiştim.
bu kitaba ayın sonuna kadar vakit veriyorum.
Henüz sadece kitabın arka kısmındaki yazıyı okudum şuan kitapla ilgili tek öngörüm;
Khaled Hosseini beni yine derinden sarsıp ağlatacak,
(09.09.2019)
.
.
.
(29.10.2019)
Kitabı bitirdiğime göre incelememi tamamlayabilirim; öncelikle herkesin okumasını tavsiye ettiğim bu kitabı erkeklerin daha dikkatli okumasını istiyorum, kadınlar zaten dikkatli okuyacaklardır,
Kitabı afganistanın kadınlarına adayan Khaled Hosseini'ye içimden milyonlarca kez teşekkür ettim, sayesinde aklımdan silinmeyecek olan 3 isim var şimdi; Meryem, Leyla, Azize.
Bazı zamanlar kitabı okurken dayanamayıp kapattım, derin nefesler alarak tekrar devam ettim okumaya, bazı zamanlarda ise otobüste, minibüste, metroda tanımadığım onlarca insanın içerisinde beni hüngür hüngür ağlattı bu hikaye, Meryemle Leylanın dostluğuna sevindim, Leylanın kızından ayrılmak zorunda bırakılışına içerlendim, Meryemin taliban tarafından -leyla için- katledilmesine öfkelendim.
Ben bu kitabı yaşayarak okudum, bir kez daha orta doğunun kadınlara yaptığı haksızlığa, yersizliğe şahit oldum, bir kez daha lanet ettim,
Ama anladım ki biz kadınlar yanyana gelince düzlüğe çıkıyor her şey, birimiz diğerimiz için canını feda edecek olsa bile,
Anladım ki iyi olan kazanıyor yine sonunda şartlar ne olursa olsun,
Anladım ki bir baba çocuğuna çocukluğunu borçlanabiliyor,
Nefesinizi daraltacak, okurken yaşayacağınız, gözyaşlarınıza hakim olamayacağınız, içleneceğiniz, belki de uzun zamandır kalbinizin nerede olduğunu unuttuğunuzda size yerini hatırlatacak bu kitabı
Reklam
youtube.com/watch?v=y2BoUfA...
Babam 16 yaşına kadar deniz görmemiş bir çocukluk bıraktı bana. Kırık bir “Pinokyo” bisikletten gizlice bakarak kontra “BMX” bisikletlere özenmek sonra. Ekmeğe hep ben gittim, eve gelirken almayı unuttuğu sigarasını market raflarında aramaya da, ki...
Babam 16 yaşına kadar deniz görmemiş bir çocukluk bıraktı bana. Kırık bir “Pinokyo” bisikletten gizlice bakarak kontra “BMX” bisikletlere özenmek sonra. Ekmeğe hep ben gittim, eve gelirken almayı unuttuğu sigarasını market raflarında aramaya da, ki cins bir marka sigara içerdi babam, bulmadan dönemezdim.. Tüm sınavlara yalnız gider, yalnız dönerdim; sıkı yönetim altında yaşayan annemin “sen yaparsın” okşayışları olurdu sadece sırtımda, her zaman da babamın sınava gireceğim okullarda önceden keşif yapmadığı içindir, iki saat erken giderdim, adres sora sora..
Akşam ezanından sonra cinler, periler fink atardı bizim mahallede. Babam yalan mı söyleyecek ? Çıkmazdık top oynamaya, misket yuvarlamaya..
Babam 16 yaşına kadar deniz görmemiş bir çocukluk bıraktı bana, yüzmeyi bilmem bu yüzden. Hiç babamın kollarında yatay durumda su yutmadım ben herhangi bir denizden, çocukken. Kullanılmış kitaplardan bana ait olmayan notlar ezberler, altını çizmediğim halde, kullanılmış orjinalinde altı çizik cümlelerle fikirler bilerdim inceden. Pijamayla girdiğim beden eğitimi derslerinde rezil olurdu babamın vurdumduymazlığı, oralı olmazdı bir süre sonra görüntü alışkanları. gerektiği kadar görmezden gelinirdi yanaklarımın mesken tutmuş kızıllığı. Çuvaldızla ayakkabı dikilmeyi abartırdı yırtıklarım, yeni modeller üretirdi annem dike dike ayakkabılarımı. Tabanları için yapabileceği pek fazla birşey yoktu da, iklimin ibne ılımanlığına kızmak gelirdi hep dışımızdan. Yağmuru da pek sevmem bu gibi