tandoğan
@sevkendini
Senden hiçbir zaman ayrılmak istemeyeceğimi bilirsin. Fakat çiçekten ayrılan ağaç değil, ağaçtan ayrılan çiçektir. https://1000kitap.com/kitap/monte-cristo-kontu--289520
15 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
Belki de elinden tutulmalı bir şeylerin. Kimi hayaller, kimi aşklar yarım kalmışken bu dünyada bir de kaderin cilvesine terk edilmemeli bazı şeyler. Elinden o kadar sıkı sıkıya tutulmalı ki kendisini hiç yalnız hissetmesin. Büyük bir tutku takip etsin tüm bunların peşini. Öyledir ki insan kendisini yalnızlaştırmadan hiçbir şey başaramaz. Aynı zamanda tüm bu zaman diliminde sadece kendisi kalırsa da hiçbir şey başaramaz. Nedir o zaman başarının sırrı?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
korkuyorum ölümü bir kez daha bu kadar yakından hissetmekten
korkuyorum
yaşamaktan sebep
artık ölmek istiyorum
ışıkları söndürmüştüm. içeriye kimseyi almıyordum. sessiz ve sakin bir şekilde iç sesimi dinliyordum. huzurlu değildim. bir süre önce huzurun ne demek olduğunu unutmuştum. mutluluk damağımda kalan aşktı sadece. tanrı tanımazlığımın sürüklediği buhrana doğru hızla yol alıyordum. sadece bir kez daha aşık olmam lazımdı, son bir kez daha.
Damarlarımda akan kanı hissediyorum, susarak düşüncelerimi dinliyorum. Varla yok arası bir yerdeyim; ne tanrı’nın cennetindenim ne de şeytanın cehenneminden… Usulca gözlerimi kapatmış vaziyette sorular yöneltiyorum yaşamın kendisine. Bir anlam aramaktan ziyade doğru soruyu sorabilmek amacım. Sahiden, ne kadar doğru sorular soruyoruz hayata karşı? Bir anlam var mı sorusundan önce bir anlamın olup olmamasını hak ediyor mu yaşam, bunu düşünüyor muyuz? Kanım çekiliyor bunları yazarken. Hissizleşmeme ek olarak duygusuzlaşıyorum asıl düşüncelerim nüfuz ettiğinde beynime. Durgun suları izleyen intihara meyilli biri gibi ufuklara dalıyorum. Hoşuma giden kadını düşünüyorum. Hayatımın ne kadarında olacak diye. O olsa bile, yaşayacak bir hayatım olacak mı diye düşünüyorum. Tanrımın yazdığı kader nerede sona erecek merak ediyorum. Durup yine ufuklara dalıyorum. Sadece düşünüyorum. İnanmadığım tanrıya hitap ettiğim bu yazıyı düşünüyorum. İçinde doğduğum yaşam kadar anlamsız olduğuna kanaat getiriyorum.
Yalnızlığımın elinden tuttum yalnız kalmasın diye
Benim gibi amaçsız hissetmesin, yaşamı terk etmesin yine
Düşünüyorum sessiz sakin bir odada,
Kafamın içinde beliren bir şey olmadan, uzanıyorum
Yalnızlığımı çok iyi anlıyorum,
Kalbim birisi için atarken, o kalbin bir başkasına ait olduğunu hatırlayıp hüzünleniyorum
Sonra durup yalnızlığıma teşekkür ediyorum
Yalnızlığından sebep beni yanına çektiği için
Yürüyorum sağanak altında bir kez daha
Zihnimde beliren düşünceler eşliğinde
Göz yaşlarımı gizliyor yağmur damlacıkları
Zamanında o damlacıklar kadar bana sevgisi olmayanları hatırlayıp düşünüyorum
Sanma ki üzülüyorum, hep elimden tutuyor yalnızlığım
Herkes bırakıp gitse bile, eşlik edecektir elbet bana varlığı
Sevdiğim roman kahramanları gibi yaşamak istemiştim sadece bu hayatı
Yaradan görmüş olmalı ki yanıtladı bu duayı
Şimdi her günüm düşünmekle geçiyor yalnız başıma
Arzuladığım karakterler gibi bir başıma kaldım bu yaşamda
Aciz değilim, düşünme beni öyle sakın ha
Yalnızlığım darılır sonra bana
Onun elinden tuttuğum gibi, tutamayacağım bir başkasınınkini daha