"Elveda İstanbul!" diye bağırdı, "Trafiğin, koşuşturmanın, zenginlikle yoksulluğun arasına sıkışıp kendini unutmuş tüm ruhlar, elveda! Beni bulmaya gidiyorum ben! Yeniden ve sonsuza dek, korkusuzca kendim olmaya gidiyorum!"
Öyle kutsanmış, öyle çekici gözleri var ki.
Nasıl oluyor da gözleri bu kadar pırıltılı?
Herhalde tuzlu gözyaşları döktüğünden değil,
Öyle olsaydı, daha sık yıkanıyor gözlerim onunkinden.