Şevval Erdemir

"Sen söylemiştin, neşesini kaybeden kuş bozuk öter diye. Günden güne kuruyup gittiğimi, yaşama sevincimi kaybettiğimi görmedin mi?"

📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖

Şevval Erdemir

Kadınların kendilerine has dünyaya küsüşleri vardır. Saçları kadar ince matemlerini gözlerinden okursunuz. Omuzlarında yaşamanın tüm yükü, geçmiş ve geleceklerinde hep bir bekleyiş vardır. Kadınların umut edişleri de çektikleri acılar da hep kendilerine hasır. Sırtları dönüktür mesela dünyaya veya bir türlü açılmak istemeyen koca kapılara. Yüzlerinin en ücra köşelerinde bir rüzgar uğultusu dolanır da uzaklık nedir öğretirler bize.

Şevval Erdemir

"Karım beni artık sevmiyor Hikmet!" dedi ve ağlamaklı bir ses tonuyla devam etti. "Koskocaman evde onu bulamıyorum. Halbuki mevcudiyeti orada, kokusu orada, sesi orada, biliyorum. Hepsi ahenkli bir gerçek gibi evin her tarafına sıcaklık veriyor ama ben yokum Hikmet! Gözlerinde yokum, sesinde yokum, civarında yokum... O evde, binbir cümbüşün, cıvıltının içinde benim varlığım toz duman oldu, buhar oldu, yok oldu! Artık hiçbir anlam ifade etmiyorum."

Takip Önerileri

Şevval Erdemir

Kulağın duymadığında kalp nasıl tasdik etsin! İnancımız, anlayışımız, bakış açımız ve daha bir sürü şey sayarım sana, neyse işte, inan bana hepsi kıt! İnsan kendisine nasıl öğretildiyse öyle yaşıyor.