şevval
@sevvaladen
Bursa
2005
50 okur puanı
Ekim 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
okurken,sanki yazarın kalemi benim en kuytu duygularıma dokunuyormuş gibi hissettim. insanın o bitmek bilmeyen 'huzursuzluk' halini öyle zarif ve yerinde tespitlerle anlatmış ki,her sayfada kendimden bir parça buldum Kitap sadece bir psikolojik tahlil sunmuyor; aynı zamanda ruhun sükûnete kavuşması için manevi bir kapı aralıyor
Reklam
Kitap, yalnızca kuru bir fikirler yığını değil; iman, medeniyet tasavvuru ve ahlak bilincini harmanlayan, yoğun ve düşündürücü bir çağrı. Karakoç, bugünün Müslüman gencine ne olması gerektiğini, nasıl bir bilinçle yaşaması ve savaşması gerektiğini (ki bu savaş ruhun savaşı, medeniyet savaşı) adeta bir yol haritası çizerek anlatıyor.Her cümlesinde derin bir sorumluluk hissi, geçmişin izlerini bugüne taşıma ve geleceği hakikat üzerine inşa etme arzusu var.Karakoç'un kelimeleriyle, "ruhumu yeniden dizayn etme" ihtiyacını hissettim diyebilirim. Kesinlikle okunmalı ve özümsenmeli.
bana inancın sadece kalpte hissedilen bir duygu değil, akıl ve bilinçle de temellendirilebilecek bir hakikat olduğunu gösterdi. Okurken imanımı sorgulama ve daha sağlam bir şekilde kavrama fırsatı buldum bu yönüyle eser benim için yol gösterici oldu...
kitabı beni çok etkiledi. Özellikle Barla’da geçen kısımları okumak ayrı bir duyguydu çünkü ben de Barla’ya gitmiş biri olarak satırlardaki atmosferi daha derinden hissettim. Bediüzzaman’ın başkalarının günahına bile ağlayacak kadar şefkatli oluşu, kendi hayatıma da ışık tuttu. Sadece bir biyografi değil, kalbe dokunan bir yol rehberi gibi.Ayrıca satır aralarında sıkça vurgulanan “inandığın gibi yaşamak” hakikati, beni kendi hayatım üzerinde de düşünmeye sevk etti. İnsan, yaşadıkça inancından uzaklaşabiliyor, fakat bu kitap bana her daim özümü korumam gerektiğini hatırlattı.mutlaka okunmalı
Az önce kitabı bitirdim ve gerçekten derinden etkilendim.Okurken hem kendi hayatımı hem de imanla yeniden doğuşun ne kadar kıymetli olduğunu düşündüm. Özellikle bir ezanın, bir davetin, bir sözün insana nasıl yön verebileceğini çok net bir şekilde hissettiriyor.
Kitap bana şunu öğretti: İnsan ne kadar uzaklaşırsa uzaklaşsın, kalbinde iman ışığı yanmaya başladığında Allah ona mutlaka bir yol açıyor. Ve bu yol, çoğu zaman hiç beklemediğimiz anda, hiç beklemediğimiz bir şekilde çıkıyor karşımıza.
Okudukça hem hüzünlendim hem umutlandım. “Ezanla dirilmek” ifadesi, aslında sadece bir başlık değil, hayatımıza yön verecek bir hakikat gibi geldi bana.
Reklam