Aklımı yitirdiğimi,böyle sevmemek gerektiğini ben de biliyorum.İyi bir sevgi değil bu...
(...)
Ne yapayım ki ondan gelen ıstırap bile beni mutlu ediyor.
Aşkına inanmadığın,ona saygı duymadığın halde dönmemek üzere ona gidiyor,uğrunda hepimizi mahvediyorsun.Bunu nasıl yapabiliyorsun?O sana,sen de ona ömrünüz boyunca azap vereceksiniz.
Gereğinden fazla seviyorsun onu.
Bu kadarı fazla Nataşa,böyle aşkı anlamam ben.
Alyoşa'yı çılgın gibi seviyorum,ama seni,biricik dostum olarak belki daha da çok seviyorum.Sensiz yaşayamam,bunu iyice biliyorum.
Sana,kalbine,cevher gibi ruhuna ihtiyacım var...
Eskiden seni yatırırken başucunda böyle haç çıkarıp dua ederdim,sen de duayı arkamdan tekrarlardın.Şimdi eskisi gibi değilsin,bir türlü huzur bulamıyorsun.
Ah Nataşa,Nataşa!Annenin duaları da fayda etmez oldu!