Artık taşlar bile uyumuştu dışarıda…Kuşlar uyumuştu. İnsanlar sonra evler, ağaçlar ve teller uyumuştu… Uyuyamayan yalnızca bendim, bende huzursuz olandı ya da bende bekleyip bende özleyendi…
Yükselmek: Kendini aşağılarda saymanın ateşli hastalığı; insanın kendisi için doğurduğu son anne; bugünün tadını alıp götüren büyülü bir düş, ya da; yukarıya doğru alçalış…
İnsanı insan eksiltir, diye düşünüyordum, nasıl çoğaltırsa… İçimden, ne kadar farklı amaçlara hizmet ediyor görünürse görünsün, bütün ilişkilerin temelinde bu gerçek yatıyor olmalı, diye geçiriyordum sonra; kimi gönüllü kimi gönülsüz, ya da farkında bile değilken, kimi de coşkuya ya da hırsa kapılarak birbirimizi eksiltiyoruz sürekli, birbirimizi çoğaltıyoruz.