Zeynep Selvili Bazı anlar vardır ki hayatta hiç unutulmaz. Bu bazen okuduğun bir kitapta, yürüdüğün yolda aklına gelen bir düşüncede, pencereden baktığın gökyüzündeki o manzarada…
Biz insanlar olarak o kadar alışmışız ki olumsuza odaklanmaya. Kendimizi öyle bir kodlamışız ki beynimiz otomatik olarak olumsuza odaklanıyor. Anlayabilsek keşke içimizdeki fırtınalara rağmen yüreyebilmeyi. İçimizdeki güzellikleri görebilmeyi. Çok düşündüm bunu . Neden böyle düşünüyoruz acaba ? Neden kalbimiz hep kötülere alışmışız?
Bulmaya çalışıyorum hala . Peşine düştüğümde bırakmıyorum artık. Kalbimizin olumsuzluğa değil olumluya odaklanabildiği günleri görmek dileğiyle
Pembe Fili Düşünme
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Miraç Çağrı Aktaş Yorulduğun,pes etmek üzere olduğun ya da yolunu kaybettiğin anda yetişir imdadına...
Kendimi bulduğum bir kitaptı ve aynı zamanda (bunu içtenlikle söylüyorum) kütüphanemdeki en güzel kitaplardandı.Bende ayrı bir yeri vardır o yüzden.Hani bir söz var ya 'Hiçbir şey tesadüfen çıkmaz karşına ya ödüldür ya da ceza.' Bu benim en güzel ödülümdü kendimi bulma arayışımda.Belki de bana o yüzden bu kadar anlamlı geliyor.Bir insanın bana kuracağı cümlelerden daha yakındı bu kitap bana.Bence okuyun ve eminim ki asla pişman olmazsınız... Hayat Kaybettiğin Yerden Başlar