"...Bir de, ölümü dört gözle bekleyenler vardır, zavallıcıklar. Hayatları acı ya da sefaletle doludur, bir parça huzur bulabilmek için kendilerini öldürürler ve hiçbir şeyin değişmediğini, aksine daha da kötüye gittiğini ve bu sefer kaçış olmadığını görürler..."
"Ama ya acı çekiyorsa?" dedi Tialys.
"Bize anlatabilse bilirdik. Ama anlatamadığına göre onu öldürmeyeceğim. Bu, kurbağanın değil bizim duygularımızı hesaba katmak demek."