Şevval
@sevvalsoner
Şu anda okuduğu kitap
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"McMurphy ise her şeye gülüyor. Çünkü kendini dengede tutabilmek, hayatın seni zırdeliye çevirmesini önleyebilmek için canını yakan şeylere gülmen gerektiğini biliyor. Her şeyde acı bir yön olduğunu biliyor ama mizahın acıyı silip yol etmesine izin vermediği gibi, acının da mizahı yok etmesine izin vermiyor."
Yüzyıllık Yalnızlık, Macondo adlı hayali bir kasabada Buendia ailesinin kuşaklar boyunca yaşadıkları kaderi anlatır. Roman; tarih, mit, politik olaylar, toplumsal dönüşüm ve bireysel yalnızlık gibi konular ekseninde büyülü gerçekçilik akımının özellikleri ile anlatılır. Yani yoğun bir anlatıma sahip olan romanda yazarın neredeyse değinmediği toplumsal sorun yoktur. Batıl inançlar, kapitalizm, politika, ahlak, din… Romanın en önemli anlatım özelliklerinden biri zamanın çoğu yerde kronolojik değil, döngüsel olmasıdır. !Spoiler içerir!
Hikaye Jose Arcadio Buendia hakkında Prudencio’nun attığı bir iftira sonucunda Buendia’nın onu öldürmesi ve ölünün hayaletinin katilini rahat bırakmaması sonucunda Jose Arcadio Buendia ve bir grup arkadaşının yeni bir yurt arayışı ile başlar. Macondo’yu yurt edinen bu bir grup insan, başlarda huzur ve mutluluk içerisinde yaşamaktadır. Daha sonra devlet tarafından kasabaya bir sulh yargıcı atanır ve işler değişmeye başlar. Kasabada her şeyi düzenleyen ve bir nevi kasabanın sorumlusu olan Jose Arcadio ile Sulh yargıcı arasında şöyle bir konuşma geçer:
"Öylesine huzur içinde yaşıyoruz ki, içimizden eceli gelen bile olmadı daha," dedi. "Gördüğünüz gibi mezarlığımız bile yok." Hükümetten yardım görmüyorlar diye kimsenin sıkıldığı yoktu. Tam tersine, hükümet şimdiye kadar huzurlarını bozmadığı için herkes halinden hoşnuttu ve böyle de sürüp gitmesini istiyorlardı, bu kasabayı önüne gelen zıpçıktı emir versin diye kurmamışlardı.
Yazar burada aslında devlet kavramının insanların hayatını daha iyi mi yoksa daha kötü mü etkilediği yönünde eleştirisini açık bir şekilde dile getirmiştir. Zaten daha sonra yaşanan olaylar neticesinde devletin topluma zarar verdiği olgusunu güçlendirmiştir. Bu duruma en iyi örneklerden biri başlarda Jose Arcadio
... sandıkları yanına alıp yolcu vagonuna yerleştirmeyi başardı.
Ve "İnsanlar birinci mevkide giderken, edebiyat yük katarına atılırsa, dünyanın anası bellenmiş demektir" dedi.
